المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٥٨٢ - مبحث نون تأكيد خفيفه و ثقيله

المؤكّد: به صيغه اسم مفعول، مضاف اليه.

افتح: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر.

كاف: حرف جرّ و مجرورش « قولك » است كه محذوف مى‌باشد.

ابرزا: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، مؤكّد به نون تأكيد خفيفه.

ترجمه‌

و بعد از غير « امّا » يعنى ادات ديگر شرط تأكيد فعل با نون قليل و نادر مى‌باشد. و فعلى را كه با نون تأكيد نموده‌اى آخرش را مفتوح ساز همچون: ابرزن.

متن: «٦٣٩»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

اشكله: فعل و فاعل و مفعول و ضمير مفعولى به مؤكّد راجع است.

قبل: اسم، ظرف، متعلّق به « اشكله » ، مضاف.

مضمر: مضاف اليه، موصوف.

لين: صفت براى « مضمر ».

باء: حرف جرّ.

ما: موصوله، مجرور ببا، متعلّق به « اشكله ».

جانس: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب و ضمير فاعلى در آن به ماء موصول راجع است، صله و عائد براى « ما ».

من: حرف جرّ به معناى تبيين.

تحرّك: مجرور به « من » ، متعلّق باستقرّ، حال است از « ما » ، موصوف.

قد: به معناى تحقيق، غير عامل.

علما: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول و الفش اطلاقى است و جمله « قد علم» صفت است براى « تحرّك ».

ترجمه‌

هيئت و شكل حرفى كه قبل از ضميرى كه از حروف لين است واقع شده را به حركت هم‌جنس آن درآور و اين حركت قبلا دانسته شد.