المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٣١٤ - طرز ساختن صيغه تعجب از افعالى كه فاقد شرائط هستند

اثر: فعل ماضى مجهول، صله براى « الّذى ».

ترجمه‌

يعنى غير آنچه ذكر شد را محكوم به ندرت بدان و آنرا برآنچه نقل و حكايت شده قياس منما.

متن: «٤٨٣»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

فعل: مضاف، مبتداء.

هذا: اسم اشاره، مضاف اليه.

الباب: مشار اليه.

لن: از حروف ناصبه، مبنى.

يقدّما: فعل مضارع منصوب، مجهول، خبر براى « فعل هذا الباب» و الفش اطلاقى است.

معموله: مضاف و مضاف اليه، نائب فاعل براى « لن يقدّم».

واو: عاطفه.

وصله: مضاف و مضاف اليه، منصوب به فعل مقدّر كه مفسرش « الزما » است.

به: جارّ و مجرور، متعلّق به « وصله ».

الزما: فعل امر حاضر و الفش بدل است از نون تأكيد خفيفه.

ترجمه‌

فعل اين باب (باب تعجّب) معمولش برآن هرگز مقدّم نمى‌شود و اتّصال فعل بمعمول و فاصله نشدن بين آنها را لازم بشمر.

متن: «٤٨٤»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

فصله: مضاف و مضاف اليه، مبتداء.