المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٦٨ - آراء در«لبى»

قوله: اى فى المعنى: يعنى كلمه « معنا » در متن مصنّف منصوب بنزع خافض مى‌باشد.

متن: «٤٠٢»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

قبل: ظرف، مضاف، متعلّق به « اعرب ».

فعل: مضاف اليه، موصوف.

معرب: صفت براى « فعل ».

او: عاطفه.

مبتداء: معطوف به « فعل ».

اعرب: فعل امر، مفرد، مذكّر، حاضر، معطوف به « ابن » و ضمير مستتر در آن فاعلش مى‌باشد.

واو: حاليه.

من: از ادات شرط، مبتداء.

بنى: فعل شرط محلّا مجزوم و ضمير مستتر در آن فاعلش مى‌باشد، خبر براى « من ».

فاء: جواب شرط.

لن: از حروف ناصبه.

يفنّدا: فعل مضارع، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول از باب تفعيل، منصوب به « لن » و جمله « فلن يفنّدا» محلّا مجزوم است تا جواب براى « من شرطيّه» باشد.

ترجمه‌

و اگر اسم جارى مجراى « اذ » قبل از فعل معرب يا مبتداء قرار گرفت معربش بدان و كسى كه آنرا مبنى قرار داده البتّه نبايد مورد تكذيب واقع شود.

متن: «٤٠٣»