المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٥٦٣ - اغراء و حكم آن

ناب: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد، لازم، صله و عائد براى « ما ».

عن فعل: جارّ و مجرور، متعلّق به « ناب » ، ظرف لغو.

كاف: حرف جرّ.

شتّان: مجرور بكاف، متعلّق باستقرّ، حال است از فاعل « ناب ».

واو: عاطفه.

صه: معطوف به « شتّان ».

هو: مبتداء.

اسم فعل: مضاف و مضاف اليه، خبر براى « هو » و جمله « هو اسم فعل»، خبر است براى « ما ».

واو: عاطفه.

كذا: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ، خبر مقدّم.

اوّه: مبتداء مؤخّر.

واو: عاطفه.

مه: معطوف به « اوّه ».

ترجمه‌

آنچه از فعل نيابت مى‌كند همچون شتّان و صه اسم فعل مى‌باشد و اوّه و مه نيز مانند شتّان و صه اسم فعل هستند.

متن: «٦٢٨»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

ما: موصوله، مبتداء.

بمعنى: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ، صله و عائد براى « ما » ، مضاف.

افعل: مضاف اليه.

كآمين: جارّ و مجرور، متعلّق باستقرّ، حال است از « ما ».

كثر: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، ثلاثى مجرّد، لازم، خبر، براى « ما ».