المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١٣٤٧ - كيفيت استعمال اسم تفضيل

متن: «٥٠١»

تجزيه و تركيب‌

هذا: مبتداء و خبرش « حكم » است كه حذف شده.

اذا: ظرف، متعلّق به « نويت ».

نويت: فعل و فاعل، فعل ماضى، مفرد، مذكّر، حاضر.

معنى: مضاف، مفعول براى « نويت ».

من: مضاف اليه.

واو: عاطفه.

ان: شرطيّه.

لم: حرف جازم.

تنو: فعل مضارع مجزوم، فعل شرط.

فاء: رابطه جواب.

هو: مبتداء.

طبق: به معناى مطابق، خبر، مضاف.

ما: موصوله، مضاف اليه.

به: جارّ و مجرور، متعلّق به « قرن ».

قرن: فعل ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، مجهول، صله براى « ما ».

ترجمه‌

دو وجهى كه گفته شد حكمى است ثابت زمانى كه معناى « من » در نيت باشد و اگر آنرا در نيّت نگيرى لازم است اسم تفضيل را مطابق موصوفى كه با او مقرون شده بياورى.

متن: «٥٠٢»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

ان: شرطيّه.