المباحث النحويه شرح سيوطى - ذهنی تهرانی، سید محمد جواد - الصفحة ١١٣٨ - مبحث اضافه

واو: عاطفه.

اخصص: فعل امر، صيغه مفرد، مذكّر، حاضر، مبنى، متعدّى و ضمير « انت » در آن باستتار وجوبى مستتر مى‌باشد.

اوّلا: مفعول براى « اخصص ».

او: حرف عاطف، غير عامل، مبنى.

اعطه: فعل امر، صيغه مفرد، مذكّر، حاضر، مبنى، متعدّى به دو مفعول، ضمير متّصل بآن مفعول اوّلش مى‌باشد.

التعريف: اسم، مفرد، معرّف بالف و لام، مفعول دوّم براى « اعطه ».

باء: حرف جارّ، بمعناى سببيّت، عامل، مبنى.

الّذى: اسم، موصول، مفرد، مذكّر، مبنى، مجرور به « باء » ، متعلّق به « اعطه ».

تلا: فعل، ماضى، مفرد، مذكّر، غائب، صله و عائد براى الّذى.

ترجمه:

اوّلى (مضاف) را مخصّص قرار بده يا بواسطه آنچه بعد از آن قرار گرفته معرّف نما.

متن: «٣٨٨»

تجزيه و تركيب‌

واو: عاطفه.

ان: حرف شرط.

يشابه: فعل مضارع، معلوم، مفرد، متعدّى، معلوم، ثلاثى مزيد، باب مفاعله.

المضاف: فاعل است براى « يشابه ».

يفعل: مفعول است براى « يشابه ».

وصفا: حال است براى « المضاف ».

فاء: حرف، غير عامل، جواب « ان ».

عن: حرف، جارّ.

تنكير: مجرور به « عن » ، مضاف به ضمير، متعلّق به « لا يعزل».

لا يعزل: بصيغه مجهول و ضمير نائب فاعلى در آن به « مضاف » راجع بوده، خبر