تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٤
تغييرى در آن نباشد». «١»
ضمناً، از آنچه در بالا گفتيم، روشن شد: در اينجا گوينده اين سخن مجرمانند و تناسب افعال موجود در آيه، سير تاريخى و سابقه اين جمله در ميان عرب نيز همين را اقتضا مىكند،- هر چند بعضى احتمال دادهاند كه گوينده اين سخن فرشتگان خواهند بود و هدفشان ممنوع ساختن مشركان از رحمت خدا است-.
بعضى نيز گفتهاند: گوينده اين سخن، مجرمانند كه به يكديگر اين را مىگويند، ولى ظاهر همان معنى اول است كه: بسيارى از مفسران آن را اختيار كرده و يا به عنوان اولين تفسير از آن ياد نمودهاند. «٢»
اما در اين كه: آن روز كه مجرمان، فرشتگان را ملاقات مىكنند، كدام روز است؟ مفسران دو احتمال دادهاند:
بعضى گفتهاند: روز مرگ است كه انسان فرشته مرگ را مىبيند چنان كه در آيه ٩٣ سوره «انعام» مىخوانيم: وَ لَوْ تَرى إِذِ الظَّالِمُونَ فِي غَمَراتِ الْمَوْتِ وَ الْمَلائِكَةُ باسِطُوا أَيْدِيهِمْ أَخْرِجُوا أَنْفُسَكُمُ:
«اگر ظالمان را ببينى هنگامى كه در امواج مرگ قرار گرفتهاند و فرشتگان دستها را گشودهاند (و مىگويند:) جان خود را بيرون كنيد ...».
بعضى ديگر اين تفسير را انتخاب كردهاند: منظور روز قيامت و رستاخيز است كه، مجرمان در برابر فرشتگان عذاب قرار مىگيرند و آنها را مشاهده مىكنند.