برخورد منطقى و قاطع با فرعون
در آيات گذشته، نخستين مرحله مأموريت موسى عليه السلام يعنى دريافت وحى و رسالت و تقاضاى وسائل نيل به اين هدف بزرگ، پايان يافت.
به دنبال آن در آيات مورد بحث، «مرحله دوم» يعنى روبرو شدن با فرعون و گفتگوى سرنوشت‌سازى كه در آن ميان انجام گرفت، مطرح شده.
نخست، به عنوان مقدمه مى‌فرمايد: «اكنون كه همه چيز رو به راه است به سراغ فرعون برويد، و به او بگوئيد: ما رسول پروردگار جهانيان هستيم» «فَأْتِيا فِرْعَوْنَ فَقُولا إِنَّا رَسُولُ رَبِّ الْعالَمِينَ».
جمله «فأتيا» نشان مى‌دهد: بايد به هر قيمتى هست با خود او تماس بگيرند، و تعبير به «رسول» به صورت مفرد- با اين كه: هر دو پيامبر بودند- اشاره به يگانگى و وحدت دعوت آنها است، گوئى آنها دو روح‌اند در يك بدن، با يك برنامه، و يك هدف. «١»
***
و پس از بيان رسالت خود، آزادى بنى اسرائيل را مطالبه كنيد و «بگوئيد ما مأموريم از تو بخواهيم كه بنى اسرائيل را با ما بفرستى» «أَنْ أَرْسِلْ مَعَنا بَنِي إِسْرائِيلَ».
بديهى است منظور اين بوده كه زنجير اسارت و بردگى از آنها بردار تا آزاد شوند، و بتوانند با آنها بيايند، نه اين كه تقاضاى فرستادن آنها به وسيله فرعون