تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٥
محتواى سوره فرقان
اين سوره، به حكم آن كه از سورههاى «مكّى» «١»
است بيشترين تكيهاش بر مسائل مربوط به «مبدأ و معاد»، و بيان نبوت پيامبر صلى الله عليه و آله، و مبارزه با «شرك و مشركان» و انذار از عواقب شوم «كفر» و «بت پرستى» و گناه است.
اين سوره، در حقيقت از سه بخش تشكيل مىشود:
بخش اول، كه آغاز اين سوره را تشكيل مىدهد، منطق مشركان را شديداً درهم مىكوبد، و بهانهجوئىهاى آنها را مطرح كرده و پاسخ مىگويد، و آنها را از عذاب خدا و حساب قيامت و مجازاتهاى دردناك دوزخ بيم مىدهد، و به دنبال آن قسمتهائى از سرگذشت اقوام پيشين را كه بر اثر مخالفت با دعوت پيامبران گرفتار سختترين بلاها و كيفرها شدند، به عنوان درس عبرت، براى اين مشركان لجوج و حق ستيز بازگو مىكند.
در بخش دوم، براى تكميل اين بحث، قسمتى از دلائل توحيد و نشانههاى عظمت خدا را در جهان آفرينش، از روشنائى آفتاب گرفته، تا ظلمت و تاريكى شب، و وزش بادها، و نزول باران، و زنده شدن زمينهاى مرده، و آفرينش آسمانها و زمينها در شش دوران، و آفرينش خورشيد و ماه و سير منظم آنها در بروج آسمانى و مانند آن سخن مىگويد.
در حقيقت بخش اول مفهوم «لا الهَ» را مشخص مىكند و بخش دوم «الَّا