تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢١٨
١٠ وَ إِذْ نادى رَبُّكَ مُوسى أَنِ ائْتِ الْقَوْمَ الظَّالِمِينَ
١١ قَوْمَ فِرْعَوْنَ أَ لا يَتَّقُونَ
١٢ قالَ رَبِّ إِنِّي أَخافُ أَنْ يُكَذِّبُونِ
١٣ وَ يَضِيقُ صَدْرِي وَ لا يَنْطَلِقُ لِسانِي فَأَرْسِلْ إِلى هارُونَ
١٤ وَ لَهُمْ عَلَيَّ ذَنْبٌ فَأَخافُ أَنْ يَقْتُلُونِ
١٥ قالَ كَلَّا فَاذْهَبا بِآياتِنا إِنَّا مَعَكُمْ مُسْتَمِعُونَ
ترجمه:
١٠- (به خاطر بياور) هنگامى كه پروردگارت موسى را ندا داد كه به سراغ قوم ستمگر برو.
١١- قوم فرعون، آيا آنان (از مخالفت فرمان پروردگار) پرهيز نمىكنند؟!
١٢- (موسى) عرض كرد: «پروردگارا! از آن بيم دارم كه مرا تكذيب كنند!
١٣- و سينهام تنگ مىشود، و زبانم به قدر كافى گويا نيست؛ (برادرم) هارون را نيز رسالت ده (تا مرا يارى كند)!
١٤- و آنان (به اعتقاد خودشان) بر گردن من گناهى دارند؛ مىترسم مرا بكشند (و اين رسالت به پايان نرسد)»!
١٥- فرمود: «چنين نيست؛ شما هر دو با آيات ما برويد؛ ما با شما هستيم و مىشنويم»!
تفسير:
آغاز رسالت موسى عليه السلام
گفتيم در اين سوره، سرگذشت هفت تن از پيامبران بزرگ به عنوان درس آموزندهاى براى عموم مسلمانان، مخصوصاً مسلمانان نخستين بيان شده است.