همين است كه: به آنها ميدان و مهلت مى‌دهد، تا به اصلاح خويش بپردازند.
به علاوه، كسى عجله مى‌كند كه از فوت فرصت، خوف دارد، و اين درباره خداوند قادر متعال متصور نيست.
درباره آفرينش جهان هستى، در شش روز، و اين كه: «روز» در اين گونه موارد به معنى «دوران» است، دورانى كه ممكن است ميليون‌ها و يا ميلياردها سال طول بكشد، و شواهد اين معنى از ادبيات عرب، و ادبيات زبان‌هاى ديگر، به طور مشروح در جلد ششم تفسير نمونه، آيه ٥٤ سوره «اعراف» (صفحه ٢٠٠ به بعد) بحث كرده‌ايم، و اين دوران‌هاى ششگانه را نيز مشخص نموده‌ايم.
و نيز معنى «عرش» و جمله «اسْتَوى‌ عَلَى الْعَرْشِ» در همانجا آمده است.
و در پايان آيه اضافه مى‌كند: «او خداوند رحمان است» «الرَّحْمنُ».
كسى كه رحمت عامش، همه موجودات را در برگرفته، و مطيع و عاصى و مؤمن و كافر از خوان نعمت بى دريغش بهره مى‌گيرند.
اكنون كه خدائى دارى بخشنده، و قادر و توانا، «اگر چيزى مى‌خواهى از او بخواه كه از خواست همه بندگانش آگاه است» «فَسْئَلْ بِهِ خَبِيراً».
در حقيقت، اين جمله، نتيجه مجموع بحث‌هاى گذشته است كه، مى‌گويد:
به آنها اعلام كن! من از شما پاداش نمى‌خواهم، و بر خدائى توكل كن، كه جامع اين همه صفات است، هم قادر است، هم رحمان، هم خبير است و هم آگاه، حال كه چنين است، هر چه مى‌خواهى از او بخواه.
مفسران در تفسير اين جمله، بيانات ديگرى دارند، و غالباً سؤال را در اينجا به معنى پرسش كرده‌اند (نه تقاضا) و گفته‌اند: مفهوم جمله اين است: اگر مى‌خواهى درباره آفرينش هستى و قدرت پروردگار، سؤال كنى از خود او بپرس كه از همه چيز با خبر است.