تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥
اما اهميت حياتى «اسيد كربونيك»، هنوز در نظر بسيارى از مردم مكتوم مىباشد، نا گفته نماند: «اسيد كربونيك» همان گازى است كه نوشابههاى گازدار را با آن درست مىكنند، و در ميان مردم معروف است.
«اسيد كربونيك» گاز سنگين و غليظى است كه خوشبختانه نزديك به سطح زمين قرار دارد، و تجزيه آن از اكسيژن به زحمت و اشكال انجام مىگيرد، وقتى آتشى افروخته مىشود، چوب كه: خود مركب از اكسيژن، كربن و ئيدروژن است بر اثر حرارت تجزيه شيميائى مىشود، و كربن، با نهايت سرعت با اكسيژن آميخته و تشكيل «اسيد كربونيك» مىدهد، «ئيدروژن» آن نيز با همان شتاب با اكسيژن آميخته و تشكيل بخار آب مىدهد، دود عبارت از كربن خالص و تركيب نشده است.
انسان هنگام تنفس، مقدارى اكسيژن فرو مىبرد، و خون، آن را در تمام قسمتهاى بدن توزيع مىكند، و همين اكسيژن، غذا را در سلولهاى مختلف، آهسته و آرام و با حرارتى ضعيف مىسوزاند، و اسيد كربنيك و بخار آب آن خارج مىشود.
به همين جهت، وقتى از راه شوخى گفته مىشود: فلانى مانند «تنور» آه مىكشد، حقيقت واقعى اظهار شده است!.
گاز اسيد كربونيكى كه بر اثر احتراق غذا در سلولها ايجاد مىشود داخل ريه مىگردد، با تنفسهاى بعدى از بدن خارج شده، و به هواى محيط برمىگردد به اين ترتيب، كليه جانوران، اكسيژن، استنشاق مىكنند، و اسيد كربونيك بيرون مىدهند.
***