بزرگ الهى مى‌شمرد، در يك جا مى‌فرمايد: قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ اللَّيْلَ سَرْمَداً إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِضِياءٍ أَ فَلا تَسْمَعُونَ:
«بگو اگر خداوند شب را براى شما جاويدان تا روز قيامت قرار مى‌داد، كدام معبود غير اللَّه بود كه شعاعى از نور، براى شما بياورد، آيا نمى‌شنويد». «١»
و بلافاصله مى‌افزايد: قُلْ أَ رَأَيْتُمْ إِنْ جَعَلَ اللَّهُ عَلَيْكُمُ النَّهارَ سَرْمَداً إِلى‌ يَوْمِ الْقِيامَةِ مَنْ إِلهٌ غَيْرُ اللَّهِ يَأْتِيكُمْ بِلَيْلٍ تَسْكُنُونَ فِيهِ أَ فَلا تُبْصِرُون:
«بگو: ببينيد هر گاه خداوند روز را تا روز قيامت جاويدان قرار مى‌داد، كدام معبود غير اللَّه بود كه براى شما شبى آورد كه در آن آرام بگيريد، آيا نمى‌بينيد»؟. «٢»
و به دنبال اين سخن، نتيجه‌گيرى مى‌كند: «اين از رحمت خدا است كه براى شما شب و روز قرار داد، كه هم در آن بياراميد و بياسائيد و هم از فضل او براى تحصيل معاش، استفاده كنيد، شايد شكرگزارى نمائيد» (وَ مِنْ رَحْمَتِهِ جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ لِتَسْكُنُوا فِيهِ وَ لِتَبْتَغُوا مِنْ فَضْلِهِ وَ لَعَلَّكُمْ تَشْكُرُونَ). «٣»

و به همين دليل، قرآن يكى از نعمت‌هاى بهشتى را «ظل ممدود» (سايه گسترده) مى‌شمرد كه نه نور خيره كننده و خستگى‌آور است و نه تاريكى وحشت آفرين.
***
بعد از ذكر نعمت سايه‌ها، به شرح دو نعمت ديگر كه كاملًا متناسب با آن است پرداخته، و گوشه ديگرى از اسرار نظام هستى را كه بيانگر وجود خدا است روشن مى‌سازد، مى‌فرمايد: «او كسى است كه شب را براى شما لباس قرار داد» «وَ هُوَ الَّذِي جَعَلَ لَكُمُ اللَّيْلَ لِباساً».