تفسير:
نجات نوح و غرق مشركان خودخواه
عكس العمل اين قوم گمراه و لجوج، در برابر نوح عليه السلام همان بود كه همه زورگويان در طول تاريخ داشتند، و آن، تكيه بر قدرت، زور و تهديد به نابودى بود «گفتند: اى نوح! بس است! اگر از اين سخنان خوددارى نكنى، و فضاى جامعه ما را با گفتگوهايت تلخ و تاريك سازى، به طور قطع سنگسار خواهى شد»! «قالُوا لَئِنْ لَمْ تَنْتَهِ يا نُوحُ لَتَكُونَنَّ مِنَ الْمَرْجُومِينَ».
تعبير «مِنَ الْمَرْجُومِينَ» نشان مى‌دهد: سنگسار كردن در ميان آنها در مورد مخالفين سابقه داشته، در حقيقت، به نوح عليه السلام مى‌گويند: اگر به اين گفتگوها و دعوت به سوى توحيد و آئينت ادامه دهى، بر سر تو همان خواهد آمد كه بر سر ساير مخالفين ما آمد، و آن سنگسار كردن است كه يكى از بدترين انواع قتل مى‌باشد. «١»
***
«نوح» عليه السلام كه مى‌بيند اين دعوت مستمر و طولانى، با اين منطق روشن و با آن همه صبر و شكيبائى، جز در عده قليلى تأثير نگذارده، سرانجام شكايت به درگاه خدا مى‌برد، و ضمن شرح حال خود، تقاضاى جدائى و نجات از چنگال اين ستمگران بى منطق مى‌كند.
«عرض كرد: پروردگارا! قوم من مرا تكذيب كردند» «قالَ رَبِّ إِنَّ قَوْمِي كَذَّبُونِ».