تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠١
٢٢١ هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّياطِينُ
٢٢٢ تَنَزَّلُ عَلى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ
٢٢٣ يُلْقُونَ السَّمْعَ وَ أَكْثَرُهُمْ كاذِبُونَ
٢٢٤ وَ الشُّعَراءُ يَتَّبِعُهُمُ الْغاوُونَ
٢٢٥ أَ لَمْ تَرَ أَنَّهُمْ فِي كُلِّ وادٍ يَهِيمُونَ
٢٢٦ وَ أَنَّهُمْ يَقُولُونَ ما لا يَفْعَلُونَ
٢٢٧ إِلَّا الَّذِينَ آمَنُوا وَ عَمِلُوا الصَّالِحاتِ وَ ذَكَرُوا اللَّهَ كَثِيراً وَ انْتَصَرُوا مِنْ بَعْدِ ما ظُلِمُوا وَ سَيَعْلَمُ الَّذِينَ ظَلَمُوا أَيَّ مُنْقَلَبٍ يَنْقَلِبُونَ
ترجمه:
٢٢١- آيا به شما خبر دهم كه شياطين بر چه كسى نازل مىشوند؟!
٢٢٢- آنها بر هر دروغگوى گنهكار نازل مىگردند.
٢٢٣- آنچه را مىشنوند (به ديگران) القا مىكنند؛ و بيشترشان دروغگو هستند!
٢٢٤- (پيامبر اسلام شاعر نيست؛) شاعران كسانى هستند كه گمراهان از آنان پيروى مىكنند.
٢٢٥- آيا نمىبينى آنها در هر وادى سرگردانند؟
٢٢٦- و سخنانى مىگويند كه (به آنها) عمل نمىكنند؟!
٢٢٧- مگر كسانى كه ايمان آورده و كارهاى شايسته انجام مىدهند و خدا را بسيار ياد مىكنند، و به هنگامى كه مورد ستم واقع مىشوند به دفاع از خويشتن (و مؤمنان) برمىخيزند؛ آنها كه ستم كردند به زودى مىدانند كه بازگشتشان به كجاست!