١٩٨ وَ لَوْ نَزَّلْناهُ عَلى‌ بَعْضِ الأَعْجَمِينَ
١٩٩ فَقَرَأَهُ عَلَيْهِمْ ما كانُوا بِهِ مُؤْمِنِينَ
٢٠٠ كَذلِكَ سَلَكْناهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ
٢٠١ لا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الأَلِيمَ
٢٠٢ فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لا يَشْعُرُونَ
٢٠٣ فَيَقُولُوا هَلْ نَحْنُ مُنْظَرُونَ
ترجمه:
١٩٨- هر گاه ما آن را بر بعضى از عجم (غير عرب) ها نازل مى‌كرديم.
١٩٩- و او آن را برايشان مى‌خواند، به آن ايمان نمى‌آوردند!
٢٠٠- (آرى،) اين گونه (با بيان رسا) قرآن را در دل‌هاى مجرمان وارد مى‌كنيم!
٢٠١- (اما) به آن ايمان نمى‌آورند تا عذاب دردناك را با چشم خود ببينند!
٢٠٢- ناگهان به سراغشان مى‌آيد، در حالى كه توجه ندارند!
٢٠٣- و (در آن هنگام) مى‌گويند: «آيا به ما مهلتى داده خواهد شد»؟!
تفسير:
اگر قرآن بر عجم نازل شده بود ...!
در اين آيات، نخست به يكى ديگر از بهانه‌هاى احتمالى كفار و پيشگيرى از آن پرداخته، و بحثى را كه در آيات گذشته درباره نزول قرآن به زبان عربى مبين آمده است، تكميل مى‌كند.