تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٩١

٢١٣ فَلا تَدْعُ مَعَ اللَّهِ إِلهاً آخَرَ فَتَكُونَ مِنَ الْمُعَذَّبِينَ
٢١٤ وَ أَنْذِرْ عَشِيرَتَكَ الأَقْرَبِينَ
٢١٥ وَ اخْفِضْ جَناحَكَ لِمَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْمُؤْمِنِينَ
٢١٦ فَإِنْ عَصَوْكَ فَقُلْ إِنِّي بَرِي‌ءٌ مِمَّا تَعْمَلُونَ
٢١٧ وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ
٢١٨ الَّذِي يَراكَ حِينَ تَقُومُ
٢١٩ وَ تَقَلُّبَكَ فِي السَّاجِدِينَ
٢٢٠ إِنَّهُ هُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ
ترجمه:
٢١٣- (اى پيامبر!) هيچ معبودى را با خداوند مخوان، كه از معذّبين خواهى بود!
٢١٤- و خويشاوندان نزديكت را انذار كن!
٢١٥- و بال و پر خود را براى مؤمنانى كه از تو پيروى مى‌كنند بگستر!
٢١٦- اگر تو را نافرمانى كنند بگو: «من از آنچه شما انجام مى‌دهيد بيزارم»!
٢١٧- و بر خداوند توانا و مهربان توكل كن!
٢١٨- همان كسى كه تو را به هنگامى كه (براى عبادت) برمى‌خيزى مى‌بيند.
٢١٩- و (نيز) حركت تو را در ميان سجده كنندگان!
٢٢٠- اوست خداى شنوا و دانا.