رهرو آن راه است». «١»
در تفسير اين آيه، احتمالات ديگرى نيز داده‌اند، از جمله:
جمعى از مفسرين معتقدند: معنى آيه چنين است: «من از شما هيچگونه پاداشى نمى‌خواهم مگر اين كه: خود بخواهيد اموالى در راه خدا به نيازمندان انفاق كنيد كه آن بسته به ميل خود شما است». «٢»
ولى، تفسير اول، بسيار نزديك‌تر به معنى آيه است.
از آنچه در بالا گفتيم، روشن شد: ضمير در «عليه» به قرآن و تبليغ آئين اسلام، باز مى‌گردد؛ چرا كه سخن از عدم مطالبه اجر و پاداش در برابر اين دعوت است.
اين جمله، علاوه بر اين كه: بهانه‌هاى مشركان را قطع مى‌كند، روشن مى‌سازد: قبول اين دعوت الهى، بسيار سهل، ساده و آسان و براى همه كس بدون هيچ زحمت و هزينه‌اى امكان پذير است.
و اين خود، گواهى است بر صدق دعوت پيامبر صلى الله عليه و آله، پاكى فكر و برنامه او؛ چرا كه مدعيان دروغين حتماً براى اجر و پاداشى- خواه مستقيم يا غير مستقيم- دست به اين كار مى‌زنند.
***
آيه بعد، تكيه‌گاه اصلى پيامبر را روشن مى‌سازد، مى‌فرمايد: «توكل بر خداوندى كن كه زنده است و هرگز نمى‌ميرد» «وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ».
و با داشتن تكيه‌گاه، پناهگاه و سرپرستى كه هميشه زنده است و هميشه