٥٦ وَ ما أَرْسَلْناكَ إِلَّا مُبَشِّراً وَ نَذِيراً
٥٧ قُلْ ما أَسْئَلُكُمْ عَلَيْهِ مِنْ أَجْرٍ إِلَّا مَنْ شاءَ أَنْ يَتَّخِذَ إِلى‌ رَبِّهِ سَبِيلًا
٥٨ وَ تَوَكَّلْ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ وَ سَبِّحْ بِحَمْدِهِ وَ كَفى‌ بِهِ بِذُنُوبِ عِبادِهِ خَبِيراً
٥٩ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الأَرْضَ وَ ما بَيْنَهُما فِي سِتَّةِ أَيَّامٍ ثُمَّ اسْتَوى‌ عَلَى الْعَرْشِ الرَّحْمنُ فَسْئَلْ بِهِ خَبِيراً
ترجمه:
٥٦- (اى پيامبر!) ما تو را جز به عنوان بشارت دهنده و انذار كننده نفرستاديم!
٥٧- بگو: «من در برابر آن (ابلاغ آئين خدا) هيچگونه پاداشى از شما نمى‌طلبم؛ مگر كسى كه بخواهد راهى به سوى پروردگارش برگزيند (اين پاداش من است)».
٥٨- و توكل كن بر آن زنده‌اى كه هرگز نمى‌ميرد؛ و تسبيح و حمد او را به جا آور؛ و همين بس كه او از گناهان بندگانش آگاه است!
٥٩- همان (خدائى) كه آسمان‌ها و زمين و آنچه را ميان اين دو وجود دارد، در شش روز (شش دوران) آفريد؛ سپس بر عرش (قدرت) قرار گرفت (و به تدبير جهان پرداخت، او) رحمان است؛ از او بخواه كه از همه چيز آگاه است.
تفسير:
پاداش من هدايت شماست!
از آنجا كه در آيات گذشته، سخن از اصرار بت پرستان بر پرستش بت‌هائى