گيرى‌هاى بى‌پايه به مبارزه با او برخاستند، از جمله اين كه «گفتند: ما هم خودت و هم كسانى را كه با تو هستند به فال بد گرفته‌ايم» «قالُوا اطَّيَّرْنا بِكَ وَ بِمَنْ مَعَكَ».
گويا آن سال، خشكسالى و كمبود محصول و مواد غذائى بود، آنها گفتند:
اين گرفتارى‌ها و مشكلات ما همه از قدوم ناميمون تو و ياران تو است، شما مردم شومى هستيد و براى جامعه ما بدبختى به ارمغان آورده‌ايد، و با توسل به حربه فال بد، كه حربه افراد خرافى و لجوج است مى‌خواستند: منطق نيرومند او را درهم بكوبند.
اما او در پاسخ «گفت: فال بد (و بخت و طالع شما) در نزد خدا است» «قالَ طائِرُكُمْ عِنْدَ اللَّهِ».
او است كه شما را به خاطر اعمالتان گرفتار اين مصائب ساخته و اعمال شما است كه در پيشگاه او چنين مجازاتى را سبب شده.
اين در حقيقت يك آزمايش بزرگ الهى براى شما است آرى «شما گروهى هستيد كه آزمايش مى‌شويد» «بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تُفْتَنُونَ».
اينها آزمايش‌هاى الهى است، اينها هشدارها و بيدارباش‌ها است، تا كسانى كه شايستگى و قابليت دارند، از خواب غفلت بيدار شوند، و مسير نادرست خود را اصلًاح كنند و به سوى خدا آيند.
***
نكته:
«تطير» و «تفأل»
«تطير» چنان كه مى‌دانيم: از ماده «طير» به معنى پرنده است، و چون عرب فال بد را غالباً به وسيله پرندگان مى‌زد، عنوان «تطير» به معنى فال بد زدن آمده