تفسير:
مخاصمه معبودان و عابدان گمراه!
در آخرين آيه بحث گذشته، اشاره كوتاهى به روز قيامت و مسأله معاد بود، در آيات مورد بحث، ترسيم جامعى از چگونگى روز رستاخيز ضمن چندين آيه بيان شده، و مهمترين متاعى كه در آن بازار خريدار دارد، و همچنين سرنوشت مؤمنان، كافران، گمراهان و لشكر شيطان بازگو شده است، و ظاهر آيات نشان مى‌دهد: اين توصيف و توضيح از كلام ابراهيم عليه السلام و دنباله آخرين دعاى او است، غالب مفسران نيز چنين گفته‌اند،- هر چند بعضى احتمال داده‌اند كه آيات مورد بحث تماماً سخن الهى است كه در تعقيب سخنان ابراهيم و براى توضيح و تكميل آن آمده است- ولى اين احتمال ضعيف است.
به هر حال، نخست مى‌گويد: «روز رستاخيز روزى است كه هيچ مال و فرزندى سودى نمى‌دهد» «يَوْمَ لا يَنْفَعُ مالٌ وَ لا بَنُونَ».
در حقيقت اين دو سرمايه مهم زندگى دنيا، يعنى: اموال و نيروهاى انسانى در آنجا كمترين نتيجه‌اى براى صاحبانش نخواهد داشت، و به طريق اولى‌ ساير سرمايه‌هاى اين جهان، كه در رتبه‌هاى بعد از اين دو قرار دارند، سودى نخواهد بخشيد.
بديهى است منظور از مال و فرزندان در اينجا، مال و فرزندانى نيست كه در طريق جلب رضاى خدا به كار گرفته شده باشند، بلكه، تكيه روى جنبه‌هاى مادى مسأله است، منظور اين است كه: سرمايه‌هاى مادى در آن روز مشكلى را حل نمى‌كند، اما در صورتى كه در طريق اطاعت فرمان پروردگار قرار گيرند سرمايه مادى نخواهند بود، رنگ الهى و صبغة اللَّه به خود مى‌گيرند و «باقيات الصالحات» محسوب مى‌شوند.