براى زمين، كوه‌هاى ثابت و پا بر جا ايجاد كرد»؟! (تا همچون زرهى قشر زمين را از لرزش نگاه دارند) «أَمَّنْ جَعَلَ الأَرْضَ قَراراً وَ جَعَلَ خِلالَها أَنْهاراً وَ جَعَلَ لَها رَواسِيَ». «١»

و نيز «ميان دو دريا (از آب شيرين و شور) مانعى قرار داد» تا با هم مخلوط نشوند «وَ جَعَلَ بَيْنَ الْبَحْرَيْنِ حاجِزاً».
به اين ترتيب، چهار نعمت بزرگ، در اين آيه آمده است كه، سه قسمت از آن سخن از آرامش مى‌گويد:
آرامش خود زمين كه در عين حركت سريع به دور خودش، و به دور آفتاب، و حركت در مجموعه منظومه شمسى، آنچنان يك نواخت و آرام است كه ساكنانش به هيچ وجه آن را احساس نمى‌كنند، گوئى در يك جا ميخ‌كوب شده و ثابت ايستاده است و كمترين حركتى ندارد.
ديگر وجود كوه‌ها- كه سابقاً گفتيم دور تا دور زمين را فرا گرفته‌اند و ريشه‌هاى آنها به هم پيوسته و زره نيرومندى را تشكيل داده است، و در برابر فشارهاى داخلى زمين و حركات جزر و مد خارجى كه بر اثر جاذبه ماه پيدا مى‌شود مقاومت مى‌كند، و هم مانعى است براى طوفان‌هاى عظيم كه آرامش زمين را بر هم مى‌زنند. «٢»
و سوم حجاب و حايل طبيعى است كه ميان بخش‌هائى از آب شيرين و آب شور، اقيانوس‌ها قرار داده، اين حجاب نامرئى چيزى جز تفاوت درجه غلظت آب شور و شيرين، و به اصطلاح تفاوت «وزن مخصوص» آنها نيست كه سبب