تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٧١

١٩٢ وَ إِنَّهُ لَتَنْزِيلُ رَبِّ الْعالَمِينَ
١٩٣ نَزَلَ بِهِ الرُّوحُ الأَمِينُ
١٩٤ عَلى‌ قَلْبِكَ لِتَكُونَ مِنَ الْمُنْذِرِينَ
١٩٥ بِلِسانٍ عَرَبِيٍّ مُبِينٍ
١٩٦ وَ إِنَّهُ لَفِي زُبُرِ الأَوَّلِينَ
١٩٧ أَ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُمْ آيَةً أَنْ يَعْلَمَهُ عُلَماءُ بَنِي إِسْرائِيلَ
ترجمه:
١٩٢- مسلماً اين (قرآن) از سوى پروردگار جهانيان نازل شده است!
١٩٣- روح الامين آن را نازل كرده است.
١٩٤- بر قلب (پاك) تو، تا از انذار كنندگان باشى!
١٩٥- (آن را) به زبان عربى آشكار (نازل كرد)!
١٩٦- و توصيف آن در كتاب‌هاى پيشينيان نيز آمده است!
١٩٧- آيا همين نشانه براى آنها كافى نيست كه علماى بنى اسرائيل به خوبى از آن آگاهند؟!
تفسير:
عظمت قرآن در كتب پيشين
بعد از بيان هفت داستان از ماجراى انبياى پيشين و درسهاى عبرت‌انگيزى كه در تاريخ آنها نهفته بود، بار ديگر قرآن به همان بحثى بازمى‌گردد كه سوره با