«فلسفه تحريم مردان بر مردان و زنان بر زنان اين است كه: اين امر بر خلاف طبيعتى است كه خداوند براى زن و مرد قرار داده (و مخالفت با اين ساختمان فطرى و طبيعى، سبب انحراف روح و جسم انسان خواهد شد) و به خاطر اين است كه: اگر مردان و زنان همجنس‌گرا شوند، نسل بشر قطع مى‌گردد، و تدبير زندگى اجتماعى به فساد مى‌گرايد، و دنيا به ويرانى مى‌كشد». «١»
اين مسأله تا به آنجا از ديدگاه اسلام زشت و ننگين است، كه در ابواب حدود اسلامى، حدّ آن بدون شك اعدام شمرده شده است، و حتى براى كسانى كه مراحل پائين‌تر همجنس‌گرائى را انجام مى‌دهند، مجازات‌هاى شديدى ذكر شده، از جمله:
در حديثى از پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم: مَنْ قَبَّلَ غُلاماً مِنْ شَهْوَةٍ أَلْجَمَهُ اللَّهُ يَوْمَ الْقِيَامَةِ بِلِجَامٍ مِنْ نَارٍ:
«كسى كه پسرى را از روى شهوت ببوسد خداوند در روز قيامت لجامى از آتش بر دهان او مى‌زند»!. «٢»
مجازات كسى كه مرتكب چنين عملى شود، از سى تا ٩٩ تازيانه ذكر شده است.
به هر حال، شك نيست كه انحراف جنسى از خطرناكترين انحرافاتى است كه ممكن است در جوامع انسانى پيدا شود؛ چرا كه سايه شوم خود را بر همه مسائل اخلاقى مى‌افكند، و انسان را به انحراف عاطفى مى‌كشاند. «٣»
***