تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٨٢
براى من ابراز داريد كه من هيچ كار مهمى را بى حضور شما و بدون نظر شما انجام ندادهام»! «قالَتْ يا أَيُّهَا الْمَلَا أَفْتُونِي فِي أَمْرِي ما كُنْتُ قاطِعَةً أَمْراً حَتَّى تَشْهَدُونِ».
او مىخواست با اين نظر خواهى موقعيت خود را در ميان آنها تثبيت كرده و نظر آنها را به سوى خويش جلب نمايد، ضمناً ميزان هماهنگيشان را با تصميمات خود مورد مطالعه و بررسى قرار دهد.
«أَفْتُونِى» از ماده «فتوا» است، در اصل، به معنى حكم كردن دقيق و صحيح در مسائل پيچيده است.
ملكه سبأ با اين تعبير، هم پيچيدگى مسأله را به آنها گوشزد كرد، و هم آنها را به اين نكته توجه داد كه: بايد در اظهار نظر دقت به خرج دهند تا راه خطا نپويند.
«تَشْهَدُونِ» از ماده «شهود» به معنى «حضور» است، حضورى توأم با همكارى و مشورت.
***
اشراف قوم در پاسخ او چنين «گفتند: ما قدرت كافى داريم و مرد جنگيم اما تصميم نهائى با تو است، ببين چه فرمان مىدهى»؟ «قالُوا نَحْنُ أُولُوا قُوَّةٍ وَ أُولُوا بَأْسٍ شَدِيدٍ وَ الأَمْرُ إِلَيْكِ فَانْظُرِي ما ذا تَأْمُرِينَ».
به اين ترتيب، هم تسليم خود را در برابر دستورات او نشان دادند، و هم تمايل خود را به تكيه بر قدرت و حضور در ميدان جنگ!
***
ملكه، هنگامى كه تمايل آنها را به جنگ مشاهده كرد، در حالى كه خود باطناً تمايل به اين كار نداشت، براى فرونشاندن اين عطش، و هم براى اين كه حساب