در اينجا خشكى وجود نداشته است و اين فرضيه به هيچ وجه ثابت نيست.
٤- قرآن در داستان افكندن موسى عليه السلام به آب، تعبير به «يم» كرده است «١» و چنان كه گفتيم: در مورد غرق فرعونيان نيز تعبير به «يم» كرده است و با توجه به اين كه: هر دو در يك داستان، و حتى در يك سوره (سوره طه) است، و هر دو به طور مطلق نقل شده، به نظر مى‌رسد: هر دو يكى باشد.
و با توجه به اين كه: مادر موسى قطعاً او را به دريا نيفكند، بلكه طبق تواريخ و همچنين قرائن عادى به نيل سپرد، معلوم مى‌شود، غرق فرعونيان در نيل بوده است (دقت كنيد).
***
٢- چگونگى نجات بنى اسرائيل و غرق فرعونيان
بعضى از مفسران كه مايل نيستند زير بار معجزات بروند، اصرار دارند حادثه غرق فرعونيان، و نجات بنى اسرائيل را كه در آيات گذشته آمده بود، به نحوى توجيه كنند كه با اسباب طبيعى و عادى بسازد!
لذا، گاه گفته‌اند: اين امر قابل تطبيق با پُل‌هاى متحرك است كه امروز معمول مى‌باشد. «٢»
بعضى ديگر گفته‌اند: موسى عليه السلام به راه‌ها آشنائى داشته و از برزخ‌هائى كه در درياى «سوف» (خليج سوئز) وجود داشته، مى‌توانسته بگذرد، و به «جزيره سينا» وارد گردد، و «انفلاق بحر» كه در آيات آمده، نيز اشاره به همين است. ٣
بعضى ديگر شايد اين احتمال را تقويت كرده‌اند كه: موسى درست به هنگام پايان جزر دريا به آن نقطه رسيد، و توانست كه از نقاط خشك بگذرد، اما بلافاصله مد شروع شد، و فرعونيان در امواج آب فرو غلطيدند و هلاك شدند!