تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٢
تفسير:
پيامبر صلى الله عليه و آله شاعر نيست
آيات فوق كه آخرين آيات سوره «شعراء» است، بار ديگر به بحث آيات قبل پيرامون تهمت دشمنان به پيامبر صلى الله عليه و آله درباره اين كه قرآن القائات شياطين است بازمىگردد، و با بيانى رسا و كوبنده مجدداً به آنها پاسخ مىدهد.
مىگويد: «آيا به شما خبر بدهم شياطين بر چه كسى نازل مىشوند»؟! «هَلْ أُنَبِّئُكُمْ عَلى مَنْ تَنَزَّلُ الشَّياطِينُ».
***
«آنها بر هر دروغگوى گنهكار نازل مىگردند»؟ «تَنَزَّلُ عَلى كُلِّ أَفَّاكٍ أَثِيمٍ». «١»
***
«شياطين آنچه را مىشنوند توأم با دروغهاى بسيار به دوستان خود القاء مىكردند، و اكثرشان دروغگو هستند» «يُلْقُونَ السَّمْعَ وَ أَكْثَرُهُمْ كاذِبُونَ».
كوتاه سخن اين كه: القائات شيطانى، نشانههاى روشنى دارد كه با آن نشانهها مىتوان آن را بازشناخت، شيطان وجودى است ويرانگر و موذى و مخرب و القائات او در مسير فساد و تخريب است و مشتريان او دروغگويان گنهكارند، هيچ يك از اين امور بر قرآن و آورنده آن تطبيق نمىكند، و كمترين شباهتى با آن ندارد.
مردم آن محيط راه و رسم محمّد صلى الله عليه و آله را در صدق و امانت و صلاح شناخته بودند، محتواى قرآن نيز چيزى جز دعوت به توحيد و حق و عدالت، و اصلاح