آرى، تاريخ گذشتگان عبرتى است و آيتى براى آيندگان، حتى تجربه هم نيست؛ زيرا در تجربه بايد انسان متحمل ضايعاتى شود تا نتائجى بگيرد، اما در اينجا از ضايعات ديگران نتيجه عايد ما مى‌شود.
***
«و پروردگار تو عزيز و رحيم است» «وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ».
چه رحمتى از اين برتر كه اقوامى چنين آلوده را فوراً مجازات نمى‌كند و به آنها مهلت كافى براى هدايت و تجديد نظر مى‌دهد.
و نيز چه رحمتى از اين برتر كه مجازاتش خشك و تر را با هم نمى‌سوزاند!
حتى اگر يك خانواده با ايمان در ميان هزاران هزار، خانواده آلوده باشد، آنها را نجات مى‌بخشد.
و چه عزت و قدرتى از اين بالاتر كه در يك چشم بر هم زدن، چنان ديار آلودگان را زير و رو مى‌كند، كه اثرى از آن باقى نمى‌ماند، زمينى را كه گاهواره آسايش آنها بود، مأمور مرگشان مى‌كند، و باران حيات‌بخش را تبديل به باران مرگ مى‌سازد!.
***