تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٦

١ طسم ٢ تِلْكَ آياتُ الْكِتابِ الْمُبِينِ ٣ لَعَلَّكَ باخِعٌ نَفْسَكَ أَلَّا يَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ٤ إِنْ نَشَأْ نُنَزِّلْ عَلَيْهِمْ مِنَ السَّماءِ آيَةً فَظَلَّتْ أَعْناقُهُمْ لَها خاضِعِينَ ٥ وَ ما يَأْتِيهِمْ مِنْ ذِكْرٍ مِنَ الرَّحْمنِ مُحْدَثٍ إِلَّا كانُوا عَنْهُ مُعْرِضِينَ ٦ فَقَدْ كَذَّبُوا فَسَيَأْتِيهِمْ أَنْبؤُا ما كانُوا بِهِ يَسْتَهْزِؤُنَ
ترجمه:
به نام خداوند بخشنده بخشايشگر
١- طسم
٢- اين آيات كتاب روشنگر است.
٣- گوئى مى‌خواهى جان خود را از شدت اندوه از دست دهى به خاطر اين كه آنها ايمان نمى‌آورند!
٤- اگر ما اراده كنيم، از آسمان بر آنان آيه‌اى نازل مى‌كنيم كه گردنهايشان در برابر آن خاضع گردد!
٥- و هيچ ذكر تازه‌اى از سوى خداوند رحمان براى آنها نمى‌آيد مگر اين كه از آن روى‌گردان مى‌شوند!
٦- آنان تكذيب كردند؛ اما به زودى اخبار (كيفر) آنچه را استهزا مى‌كردند به آنان مى‌رسد!