اين بوده كه، علاوه بر همسرش، فرزند يا فرزندانى نيز با او همراه بوده است؛ چرا كه ده سال از ازدواج او در «مدين» گذشته، و يا به اين جهت كه در بيابان وحشتناك اين تعبير آرامش بيشترى به مخاطب مى‌دهد.
***
موسى خانواده‌اش را در همانجا گذاشت و از آن سو كه آتش ديده بود، حركت كرد «هنگامى كه نزد آتش رسيد، ندائى برخاست كه مبارك باد آن كس كه در آتش است، و كسى كه در اطراف آن است، و منزه است خداوندى كه پروردگار عالميان است» «فَلَمَّا جاءَها نُودِيَ أَنْ بُورِكَ مَنْ فِي النَّارِ وَ مَنْ حَوْلَها وَ سُبْحانَ اللَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ».
در اين كه منظور از «كسى كه در آتش است» و «كسى كه در اطراف آن» كيست؟ مفسران احتمالات گوناگونى بيان كرده‌اند، آنچه نزديك‌تر به نظر مى‌رسد اين است: منظور از كسى كه در آتش است موسى عليه السلام بوده كه به آن شعله آتش كه از ميان درخت سبز نمايان شده بوده، آن قدر نزديك گرديده كه گوئى در درون آن قرار داشت.
و منظور از كسى كه اطراف آن قرار دارد، فرشتگان مقرب پروردگار است كه در آن لحظه خاص، آن سرزمين مقدس را احاطه كرده بودند.
و يا اين كه: به عكس، منظور از كسانى كه در آتشند فرشتگان الهى مى‌باشند و كسى كه در گرد آن قرار دارد موسى عليه السلام.
به هر حال، در پاره‌اى از روايات آمده است: وقتى موسى عليه السلام به نزديكى آتش رسيد، ايستاد و خوب دقت كرد، ديد از درون شاخه سبزى شعله آتش مى‌درخشد، شعله، لحظه به لحظه پرفروغ‌تر و درخت سبزتر و زيباتر مى‌گردد، نه حرارت آتش درخت را مى‌سوزاند، و نه رطوبت درخت شعله آتش را