مى‌كنند، همانند غذاى سالم و حيات‌بخشى كه معده ناسالم، آن را باز پس مى‌گرداند.
توجه داشته باشيد كه «سَلَكْناهُ» از ماده «سلوك» به معنى «عبور از راه» است، از سوئى آمدن و از سوى ديگر خارج شدن.
***
لذا، مى‌فرمايد: «با اين حال اين قوم لجوج به آن ايمان نمى‌آورند، تا عذاب دردناك را با چشم خود ببينند» «لا يُؤْمِنُونَ بِهِ حَتَّى يَرَوُا الْعَذابَ الأَلِيمَ».
بعضى از مفسران، احتمال ديگرى در تفسير آيه گفته‌اند و آن اين كه: منظور از «كَذلِكَ سَلَكْناهُ فِي قُلُوبِ الْمُجْرِمِينَ» اين است كه: ما اين عصبيت و لجاجت و نفوذناپذيرى را در دل‌هاى مجرمان بر اثر جرم و گناهشان وارد ساختيم.
طبق اين معنى آيه فوق، شبيه آيه خَتَمَ اللَّهُ عَلى‌ قُلُوبِهِمْ: «خداوند بر دل‌هاى آنها مُهر نهاده» خواهد بود.
ولى، تفسير اول با آيات قبل و بعد هماهنگ‌تر است، لذا جمع عظيمى از مفسران نيز آن را برگزيده‌اند. «١»
***
آرى، آنها ايمان نمى‌آورند «تا عذاب الهى ناگهانى و به طور غافلگيرانه و در حالى كه آنها توجه ندارند دامانشان را فرو گيرد» «فَيَأْتِيَهُمْ بَغْتَةً وَ هُمْ لايَشْعُرُونَ». «٢»