١٨٥ قالُوا إِنَّما أَنْتَ مِنَ الْمُسَحَّرِينَ
١٨٦ وَ ما أَنْتَ إِلَّا بَشَرٌ مِثْلُنا وَ إِنْ نَظُنُّكَ لَمِنَ الْكاذِبِينَ
١٨٧ فَأَسْقِطْ عَلَيْنا كِسَفاً مِنَ السَّماءِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ
١٨٨ قالَ رَبِّي أَعْلَمُ بِما تَعْمَلُونَ
١٨٩ فَكَذَّبُوهُ فَأَخَذَهُمْ عَذابُ يَوْمِ الظُّلَّةِ إِنَّهُ كانَ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ
١٩٠ إِنَّ فِي ذلِكَ لَآيَةً وَ ما كانَ أَكْثَرُهُمْ مُؤْمِنِينَ
١٩١ وَ إِنَّ رَبَّكَ لَهُوَ الْعَزِيزُ الرَّحِيمُ
ترجمه:
١٨٥- آنها گفتند: «تو فقط از افسون شدگانى!
١٨٦- و تو بشرى همچون مائى، تنها گمانى كه درباره تو داريم اين است كه از دروغگويانى!
١٨٧- اگر راست مى‌گويى، سنگ‌هائى از آسمان بر سر ما بباران»!
١٨٨- (شعيب) گفت: «پروردگار من به اعمالى كه شما انجام مى‌دهيد داناتر است»!
١٨٩- سرانجام او را تكذيب كردند، و عذاب روز سايبان (سايبانى از ابر صاعقه خيز) آنها را فرا گرفت؛ يقيناً آن عذاب روز بزرگى بود!
١٩٠- در اين ماجرا، آيت و نشانه‌اى است؛ ولى بيشتر آنها مؤمن نبودند.
١٩١- و پروردگار تو توانا و مهربان است!