نكته‌ها:
١- انگيزه‌هاى توكل
«توكل» از ماده «وكالت» در منطق قرآن، به معنى اعتماد و تكيه كردن بر خدا است و او را ولى و وكيل خود قرار دادن و بر اثر آن از حجم مشكلات و انبوه موانع نهراسيدن، و اين يكى از نشانه‌هاى مهم ايمان است، از عوامل پيروزى و موفقيت در مبارزه‌ها.
جالب اين كه: در آيات فوق، دليل توكل را دو چيز شمرده: يكى قدرت، علم و آگاهى كسى كه انسان بر او اعتماد مى‌كند، و ديگر روشن بودن راهى كه انسان برگزيده است.
در حقيقت، مى‌گويد: دليلى ندارد ضعف، سستى، ترس و وحشتى به خود راه دهى، تكيه‌گاه تو خداوندى است كه هم عزيز و شكست ناپذير و هم عليم و آگاه است و از سوى ديگر، تو بر طريقه حق مبين هستى، كسى كه از حق مبين دفاع مى‌كند، چرا ترس و وحشتى داشته باشد؟
و اگر مى‌بينى جمعى با تو مخالفند هرگز نگران مباش، آنها چشم بينا، گوش شنوا و قلب زنده ندارند، و اصلًا از محدوده تبليغ و هدايت خارجند، تنها حق‌طلبان، عاشقان خدا و تشنگان عدالت به دنبال سرچشمه زلال قرآن تو مى‌آيند تا از آن سيراب شوند.
***
٢- مرگ و حيات در منطق قرآن
بسيارى از الفاظ با بينش‌هاى متفاوت معانى گوناگونى را مى‌بخشد از جمله لفظ «حيات» و «مرگ» است كه در بينش مادى تنها به معنى حيات و مرگ فيزيولوژيكى است يعنى هنگامى كه قلب كار مى‌كند، خون به اعضاء مى‌رسد و