تفسير:
قرآن از سوى حكيم دانائى است
باز در آغاز اين سوره، به «حروف مقطعه» قرآن برخورد مى‌كنيم «طس».
و با توجه به اين كه بلافاصله بعد از آن از عظمت قرآن سخن مى‌گويد، به نظر مى‌رسد كه يكى از اسرار آن اين باشد كه اين كتاب بزرگ و آيات مبين از حروف ساده الفبا تشكيل يافته، و زيبنده ستايش آن آفريدگارى است كه چنين اثر بديعى را از چنان مواد ساده‌اى به وجود آورده، و ما در اين زمينه بحث‌هاى مشروحى در آغاز سوره بقره و آل عمران و اعراف داشته‌ايم. «١»
و مى‌افزايد: «اين آيات قرآن و كتاب مبين است» «تِلْكَ آياتُ الْقُرْآنِ وَ كِتابٍ مُبِينٍ».
اشاره به دور (با لفظ «تلك») براى بيان عظمت اين آيات آسمانى است و تعبير به «مبين» تأكيدى است بر اين كه قرآن، هم آشكار است و هم آشكار كننده حقايق. «٢»
گرچه بعضى از مفسران احتمال داده‌اند: تعبير به «قرآن» و «كتاب مبين» اشاره به دو معنى جداگانه باشد، و دومى «لوح محفوظ» را بيان مى‌كند ولى ظاهر آيه نشان مى‌دهد: هر دو بيان يك واقعيت است، يكى در لباس الفاظ و تلاوت، و ديگرى در لباس نوشتن و كتابت.
***
در دومين آيه مورد بحث، دو توصيف ديگر براى قرآن بيان شده: «قرآنى كه