تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٤٣
براى آن كوههاى ثابت و پا بر جا ايجاد كرد، و ميان دو دريا مانعى قرار داد (تا با هم مخلوط نشوند؛ با اين حال) آيا معبودى با خداست؟! نه، بلكه بيشتر آنان نمىدانند (و جاهلند)!
٦٢- يا كسى كه دعاى مضطر را اجابت مىكند و گرفتارى را برطرف مىسازد، و شما را خلفاى زمين قرار مىدهد؛ آيا معبودى با خداست؟! كمتر متذكر مىشويد!
٦٣- يا كسى كه شما را در تاريكىهاى صحرا و دريا هدايت مىكند، و كسى كه بادها را به عنوان بشارت پيش از نزول رحمتش مىفرستد؛ آيا معبودى با خداست؟! خداوند برتر است از آنچه براى او شريك قرار مىدهند!
٦٤- يا كسى كه آفرينش را آغاز كرد، سپس آن را تجديد مىكند، و كسى كه شما را از آسمان و زمين روزى مىدهد؛ آيا معبودى با خداست؟! بگو: «دليلتان را بياوريد اگر راست مىگوئيد»!
تفسير:
با اين همه دليل باز مشرك مىشويد؟
در آخرين آيه بحث گذشته- بعد از ذكر بخشهاى تكان دهندهاى از زندگى پنج پيامبر بزرگ- سؤال كوتاه و پر معنائى مطرح شد كه: «آيا خداوند با اين همه قدرت و توانائى بهتر است؟ يا بتهاى بى ارزشى كه آنها ساختهاند»؟.
در آيات مورد بحث، به شرح آن پرداخته و ضمن پنج آيه كه با پنج سؤال حساب شده شروع مىشود مشركان را تحت بازپرسى و محاكمه قرار مىدهد، و روشنترين دلائل توحيد را در پنج آيه، ضمن اشاره به دوازده نمونه از مواهب بزرگ خداوند بيان مىكند.
نخست، به خلقت آسمانها، زمين و نزول باران و بركات ناشى از آن