٧٧ قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ فَقَدْ كَذَّبْتُمْ فَسَوْفَ يَكُونُ لِزاماً
ترجمه:
٧٧- بگو: «پروردگار من براى شما ارجى قائل نيست اگر دعاى شما نباشد؛ شما (آيات خدا را) تكذيب كرديد، و (اين عمل) دامان شما را خواهد گرفت و از شما جدا نخواهد شد»!
تفسير:
اگر دعاى شما نبود ارزشى نداشتيد!
اين آيه كه آخرين آيه سوره «فرقان» است در حقيقت نتيجه‌اى است براى تمام سوره، و هم براى بحث‌هائى كه در زمينه اوصاف «عباد الرحمان» در آيات گذشته آمده است، روى سخن را به پيامبر صلى الله عليه و آله كرده مى‌گويد: «بگو: پروردگار من براى شما ارج و وزنى قائل نيست اگر دعاى شما نباشد» «قُلْ ما يَعْبَؤُا بِكُمْ رَبِّي لَوْ لا دُعاؤُكُمْ».
«يعبؤ» از ماده «عبأ» (بر وزن عبد) به معنى سنگينى است، بنابراين جمله «لا يَعْبأ» يعنى وزنى قائل نيست، و به تعبير ديگر، اعتنائى نمى‌كند.
گرچه درباره معنى دعا در اينجا احتمالات زيادى داده شده ولى ريشه همه، تقريباً به يك اصل بازمى‌گردد.
بعضى گفته‌اند: دعا به همان معنى دعا كردن معروف است.
بعضى ديگر، آن را به معنى ايمان.
بعضى به معنى عبادت و توحيد.