«راغب» در «مفردات» مى‌گويد: معنى اصلى «خوى» خالى شدن است، اين تعبير در مورد شكم‌هاى گرسنه، گردوى پوك و ستارگان خالى از باران گفته شده است (عرب جاهلى معتقد بود كه هر ستاره‌اى در افق ظاهر مى‌شود بارانى همراه دارد).
***
٤- از «ابن عباس» چنين روايت شده كه مى‌گويد: «من از قرآن به خوبى استفاده كرده‌ام كه ظلم و ستم خانه‌ها را ويران مى‌كند» سپس به آيه فوق «فَتِلْكَ بُيُوتُهُمْ خاوِيَةً بِما ظَلَمُوا» استدلال كرد. «١»
و به راستى تأثير ظلم در ويران كردن شهرها و جامعه‌ها با هيچ چيز قابل مقايسه نيست، ظلم صاعقه مرگبار است، ظلم زلزله ويرانگر است، ظلم همچون صيحه مرگ آفرين آسمانى است و تاريخ بارها و بارها اين حقيقت را اثبات كرده است كه دنيا ممكن است با كفر ادامه يابد، اما با ظلم قابل دوام نيست.
***
٥- بدون شك، مجازات عمومى قوم ثمود، بعد از قتل ناقه صالح بوده است همان گونه كه در آيات ٦٥ تا ٦٧ سوره «هود» مى‌خوانيم:
هنگامى كه ناقه را از پاى درآوردند، به آنها گفت: «سه روز در خانه‌هايتان، بهره گيريد و بعد از آن، عذاب الهى به طور قطع فرا خواهد رسيد، و هنگامى كه فرمان ما فرا رسيد، صالح و كسانى را كه با او ايمان آورده بودند رهائى بخشيديم و ظالمان را صيحه آسمانى فرو گرفت و در خانه‌هايشان به روى زمين افتادند و مردند».
بنابراين، تنها بعد از توطئه قتل صالح عليه السلام نبود كه عذاب فرود آمد، بلكه به