٥٤ وَ لُوطاً إِذْ قالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفاحِشَةَ وَ أَنْتُمْ تُبْصِرُونَ
٥٥ أَ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجالَ شَهْوَةً مِنْ دُونِ النِّساءِ بَلْ أَنْتُمْ قَوْمٌ تَجْهَلُونَ
ترجمه:
٥٤- و لوط را (به ياد آور) هنگامى كه به قومش گفت: «آيا شما به سراغ كار بسيار زشتى مى‌رويد در حالى كه (نتايج شوم آن را) مى‌بينيد؟!
٥٥- آيا شما به جاى زنان، از روى شهوت به سراغ مردان مى‌رويد؟! شما قومى نادانيد»!
تفسير:
انحراف قوم لوط
بعد از ذكر گوشه‌هائى از زندگى موسى و داود و سليمان و صالح عليهم السلام با اقوامشان، پنجمين پيامبرى كه در اين سوره به زندگى او اشاره شده است، پيامبر بزرگ خدا حضرت لوط عليه السلام است.
اين چندمين بار است كه قرآن به اين موضوع پرداخته، قبلًا در سوره «حجر»، «هود»، «شعراء» و «اعراف» مطالبى در اين زمينه آمده است.
اين تكرار و مشابه آن به خاطر اين است كه: قرآن يك كتاب تاريخى نيست كه يك بار يك حادثه را كلًا بيان كرده و ديگر به سراغ آن نرود، بلكه يك كتاب تربيت و انسانسازى است، و در مسائل تربيتى گاه شرائط ايجاب مى‌كند يك حادثه را بارها و بارها ياد آور شوند، از زواياى مختلف به آن بنگرند و در جهات گوناگون نتيجه‌گيرى كنند.