از اين مواهب در مسير رضاى او و آسايش بندگان خدا است.
جالب اين كه: با جمله «أَوْزِعْنِى» اين تقاضا را شروع مى‌كند كه: مفهومش الهامى از درون و جمع كردن تمام نيروهاى باطنى براى انجام اين هدف بزرگ است.
يعنى خدايا آنچنان قدرتى به من عنايت كن! تا تمام نيروهاى درونيم را براى اداى شكر و انجام وظيفه بسيج كنم، و راه را نيز تو به من نشان ده كه راهى است بسيار سخت و طولانى و پر خوف و خطر، راه اداى حقوق همه مردم، در چنان حكومت وسيع و گسترده!.
او نه تنها تقاضاى توانائى بر شكر نعمت‌هائى كه به خود او داده شده است مى‌كند، بلكه در عين حال تقاضا دارد كه اداى شكر مواهبى كه بر پدر و مادرش ارزانى شده بود، انجام دهد؛ چرا كه بسيارى از مواهب وجود انسان از پدر و مادر به او به ارث مى‌رسد، و بدون شك، امكاناتى كه خداوند به پدر و مادر مى‌دهد كمك مؤثرى براى فرزندان در راه نيل به هدف‌ها مى‌كند.
***
٣- سليمان و عمل صالح
جالب اين كه: سليمان عليه السلام با داشتن آن قدرت و حكومت بى نظير، تقاضايش از خدا اين است كه: عمل صالح را به طور مداوم انجام دهد، و از آن بالاتر در زمره بندگان صالح خدا باشد.
از اين تعبير، روشن مى‌شود:
اولًا- هدف نهائى براى به دست آوردن قدرت، انجام عمل صالح است، عملى شايسته و ارزشمند، و بقيه هر چه هست مقدمه‌اى براى آن محسوب مى‌شود.