تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٥٦
يعنى نه تنها همه شما را به قتل مىرسانم، بلكه قتلى توأم با زجر و شكنجه آن هم در ملأ عام و بر فراز درختان بلند نخل؛ زيرا بريدن دست و پا به طور مخالف سبب مىشود انسان ديرتر بميرد، و زجر و شكنجه بيشتر شود.
و چنين است طريقه زمامداران زورگو و ستمكار، در هر عصر و زمان، نخست مردان مصلح الهى را متهم به توطئه بر ضد مردم مىكنند، و پس از استفاده از حربه تهمت، حربه شمشير را به كار مىبرند، تا موقعيت حقطلبان و پشتوانه مردمى آنها نخست تضعيف شود، سپس آنها را از سر راه خود بردارند.
***
اما فرعون در اينجا كور خوانده بود؛ زيرا ساحرانِ يك لحظه پيش، و مؤمنان اين لحظه، آنچنان قلبشان به نور ايمان روشن شده بود، و در آتش عشق خدا داغ گشته بودند كه اين تهديد فرعون را در حضور جمعيت، به طرز بسيار قاطعى پاسخ گفتند و نقشه شيطانى او را نقش بر آب كردند.
«گفتند: هيچ مانعى ندارد، و هيچگونه زيانى از اين كار به ما نخواهد رسيد هر كار مىخواهى بكن، ما به سوى پروردگارمان بازمىگرديم» «قالُوا لا ضَيْرَ إِنَّا إِلى رَبِّنا مُنْقَلِبُونَ».
تو با اين كار، نه تنها چيزى از ما كم نمىكنى، بلكه ما را به لقاى معشوق حقيقى و معبود واقعى مىرسانى، آن روز كه اين تهديدها در ما اثر مىگذاشت ما خويشتن را نمىشناختيم، با خداى خود آشنا نبوديم، و راه حق را گم كرده در بيابان زندگى سرگردان بوديم، اما امروز، گم شده خود را يافتهايم، هر كار مىتوانى بكن!
***
سپس، افزودند: ما در گذشته گناهانى مرتكب شدهايم، و در اين صحنه