درگاه خداوند متعال بر مى‌دارد، دعاى او را اجابت مى‌كند، ناراحتى‌ها را بر طرف مى‌سازد، و او را خليفه روى زمين قرار مى‌دهد». «١»
بدون شك، منظور از اين تفسير- همان گونه كه نظائر آن را فراوان ديده‌ايم- منحصر ساختن مفهوم آيه به وجود مبارك مهدى عليه السلام نيست، بلكه آيه مفهوم گسترده‌اى دارد كه يكى از مصداق‌هاى روشن آن وجود مهدى عليه السلام است كه در آن زمان كه همه جا را فساد گرفته باشد، درها بسته شده، كارد به استخوان رسيده، بشريت در بن بست سختى قرار گرفته، و حالت اضطرار در كل عالم نمايان است در آن هنگام، در مقدس‌ترين نقطه روى زمين دست به دعا برمى‌دارد و تقاضاى كشف سوء مى‌كند و خداوند اين دعا را سرآغاز انقلاب مقدس جهانى او قرار مى‌دهد و به مصداق «وَ يَجْعَلُكُمْ خُلَفاءَ الأَرْضِ» او و يارانش را خلفاى روى زمين مى‌كند. «٢»
درباره اهميت «دعا» و «شرائط اجابت آن» و اين كه چرا گاهى بعضى از دعاها به اجابت نمى‌رسد، به طور مشروح در جلد اول ذيل آيه ١٨٦ سوره «بقره» بحث كرده‌ايم.
***
٢- همه جا دعوت به استدلال منطقى
كراراً در آيات قرآن مى‌خوانيم: از مخالفان مطالبه دليل مى‌شود، مخصوصاً جمله هاتُوا بُرْهانَكُم: «دليل خود را بياوريد» در چهار مورد از قرآن مجيد آمده است (بقره، ١١١- انبياء، ٢٤- نمل، ٦٤ و قصص- ٧٥) و در موارد ديگرى نيز روى كلمه «برهان» مخصوصاً تكيه شده است (برهان به معنى محكمترين دليلى