ممكن است تا مرز سعادت پيش برود، اما يك وسوسه شيطانى از ناحيه يك دوست بد، او را به قهقرا بازگرداند، و سرنوشتى مرگبار براى او فراهم سازد كه:
از حسرت آن، روز قيامت هر دو دست را به دندان بگزد، و فرياد «يا وَيْلَتى‌» از او بلند شود.
در كتاب «العِشْرة» (آداب معاشرت) روايات بسيارى در همين زمينه وارد شده، كه نشان مى‌دهد: تا چه اندازه اسلام، در مسأله انتخاب دوست سختگير، دقيق و مو شكاف است.
اين بحث كوتاه را با نقل دو حديث در اين زمينه، پايان مى‌دهيم، و آنها كه اطلاعات بيشترى در اين زمينه مى‌خواهند، به كتاب «العِشْرة، بحار الانوار» جلد ٧٤ مراجعه كنند.
در حديثى از نهمين پيشواى بزرگ اسلام امام محمّد تقى الجواد عليه السلام مى‌خوانيم: إِيَّاكَ وَ مُصَاحَبَةَ الشَّرِيرِ فَإِنَّهُ كَالسَّيْفِ الْمَسْلُولِ يَحْسُنُ مَنْظَرُهُ وَ يَقْبَحُ أَثَرُهُ:
«از همنشينى بدان بپرهيز كه همچون شمشير برهنه‌اند، ظاهرش زيبا و اثرش بسيار زشت است»!. «١»
پيامبر گرامى اسلام صلى الله عليه و آله فرمود: أَرْبَعٌ يُمِتْنَ الْقَلْبَ: الذَّنْبُ عَلَى الذَّنْبِ ... وَ مُجالَسَةُ الْمَوْتَى، فَقِيلَ لَهُ يا رَسُولَ اللَّهِ وَ مَا الْمَوْتى‌؟ قالَ: كُلُّ غَنِيٍّ مُتْرِفٍ:
«چهار چيز است كه قلب انسان را مى‌ميراند: تكرار گناه- تا آنجا كه فرمود:- و همنشينى با مردگان، كسى پرسيد: اى رسول خدا مردگان كيانند؟!
فرمود: ثروتمندانى كه مست ثروت‌اند». «٢»