تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٧٩

٢٥ وَ يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ وَ نُزِّلَ الْمَلائِكَةُ تَنْزِيلًا
٢٦ الْمُلْكُ يَوْمَئِذٍ الْحَقُّ لِلرَّحْمنِ وَ كانَ يَوْماً عَلَى الْكافِرِينَ عَسِيراً
ترجمه:
٢٥- و (به خاطر آور) روزى را كه آسمان با ابرها شكافته مى‌شود، و فرشتگان نازل مى‌گردند.
٢٦- حكومت واقعى در آن روز از آن خداوند رحمان است؛ و آن روز، روز سختى براى كافران خواهد بود!
تفسير:
آسمان با ابرها شكافته مى‌شود!
باز در اين آيات، بحث درباره قيامت و سرنوشت مجرمان در آن روز، ادامه مى‌يابد، نخست مى‌گويد: «روز گرفتارى و اندوه مجرمان، روزى است كه آسمان با ابرها از هم مى‌شكافد و فرشتگان پى در پى نازل مى‌شوند»! «وَ يَوْمَ تَشَقَّقُ السَّماءُ بِالْغَمامِ وَ نُزِّلَ الْمَلائِكَةُ تَنْزِيلًا». «١»

«غَمام» از «غم» به معنى پوشاندن چيزى است و از آنجا كه ابر آفتاب را مى‌پوشاند، به آن «غمام» گفته مى‌شود، همچنين به اندوه كه قلب را مى‌پوشاند «غم» مى‌گويند.