تفسير دوم با توجه به آيات بعد، كه سخن از رستاخيز مى‌گويد و مخصوصاً با كلمه «يَوْمَئِذٍ» اشاره به آن دارد، نزديكتر به نظر مى‌رسد.
***
آيه بعد وضع اعمال اين مجرمان را در آخرت مجسم ساخته، مى‌گويد: «ما به سراغ تمام اعمالى كه آنها انجام داده‌اند مى‌رويم، و همه را همچون ذرات غبار پراكنده در هوا مى‌كنيم»! «وَ قَدِمْنا إِلى‌ ما عَمِلُوا مِنْ عَمَلٍ فَجَعَلْناهُ هَباءً مَنْثُوراً».
واژه «عمل» به طورى كه «راغب» در « «مفردات»» گفته، به معنى هر كارى است كه با قصد انجام مى‌گيرد، ولى «فعل»، اعم از آن است، يعنى به كارهائى كه با قصد، يا بى قصد، انجام مى‌گيرد اطلاق مى‌شود. «١»
جمله «قَدِمْنا» از ماده «قدوم» به معنى «وارد شدن» يا «به سراغ چيزى رفتن» است، و در اينجا دليل بر تأكيد و جدّى بودن مطلب است، يعنى مسلماً و به طور قطع، تمام اعمال آنها را كه با توجه و از روى اراده انجام داده‌اند- هر چند ظاهراً كارهاى خير باشد- به خاطر شرك و كفرشان، همچون ذرات غبار در هوا محو و نابود مى‌كنيم.
***
آفات اعمال صالح
واژه «هَباء» به معنى ذرات بسيار ريز غبار است كه، در حال عادى، ابداً به چشم نمى‌آيد، مگر زمانى كه نور آفتاب از روزنه، يا دريچه‌اى به داخل اطاق تاريكى بيفتد و اين ذرات را روشن و قابل مشاهده سازد.
اين تعبير، نشان مى‌دهد: اعمال آنها به قدرى بى‌ارزش و بى‌اثر خواهد شد