بزرگ الهى برآمد. «١»
و در پايان آيه، به عنوان يك هشدار، مى‌فرمايد: «پروردگار تو همواره بصير و بينا بوده و هست» «وَ كانَ رَبُّكَ بَصِيراً».
مبادا، تصور كنند چيزى از رفتار شما در برابر آزمون‌هاى الهى از ديده بينا و موشكاف علم خداوند، مكتوم و پنهان مى‌ماند، او همه را دقيقاً مى‌داند و مى‌بيند.
***
سؤال:
در اينجا پرسشى پيش مى‌آيد و آن اين كه: پاسخ قرآن در آيات فوق به مشركان دائر بر اين كه: همه پيامبران از جنس بشر بودند، نه تنها مشكل را حل نمى‌كند، بلكه به اصطلاح از قبيل تكثير اشكال است؛ چرا كه ممكن است آنها ايراد خود را به همه پيامبران تعميم دهند.
پاسخ:
آيات مختلف قرآن نشان مى‌دهد: آنها اين ايراد را به شخص پيامبر صلى الله عليه و آله داشتند و معتقد بودند: او وضع خاصى به خود گرفته، و لذا مى‌گفتند: ما لِهذَا الرَّسُولِ ...: «چرا اين پيامبر صلى الله عليه و آله اين چنين است ...».
قرآن در پاسخ آنها مى‌گويد: اين، منحصر به پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله نيست كه غذا مى‌خورد و در بازارها گام بر مى‌دارد، همه آنها چنين اوصافى را داشتند، و به فرض كه آنها اين اشكال را به همه پيامبران تعميم دهند، قرآن پاسخ آنها را نيز