تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٦٠١
شيرخوار خود را فراموش مىكنند و زنان باردار سقط چنين مىنمايند، و مردم از شدت وحشت همچون مستانند در حالى كه مست نيستند»!. «١»
٢- تشبيه به حركت ابرها متناسب حركات يك نواخت و نرم و بدون سر و صدا است، نه انفجارهاى عظيمى كه صداى رعد آسايش، گوشها را كر مىكند.
٣- تعبير بالا نشان مىدهد، در عين اين كه ظاهراً كوهها ساكنند در واقع در همان حال به سرعت حركت مىكنند (يعنى دو حالت از يك شىء را در آن واحد بيان مىكند).
٤- تعبير به «اتقان» كه به معنى منظم ساختن و محكم نمودن است نيز تناسب با زمان برقرارى نظام جهان دارد، نه زمانى كه اين نظام فرو مىريزد، متلاشى و ويران مىگردد.
٥- جمله «إِنَّهُ خَبِيرٌ بِما تَفْعَلُونَ» مخصوصاً با توجه به اين كه «تَفْعَلُونَ» فعل مضارع است نشان مىدهد: مربوط به اين دنيا است؛ چرا كه مىگويد: «او از اعمالى كه شما در حال و آينده انجام مىدهيد با خبر است» و اگر مربوط به پايان اين جهان بود مىبايست گفته شود: ما فَعَلْتُمْ: «كارى كه انجام داديد» (دقت كنيد).
از مجموع اين قرائن، دقيقاً چنين استفاده مىشود كه: اين آيه يكى ديگر از عجائب آفرينش را بيان مىكند، و در واقع شبيه چيزى است كه در دو آيه قبل آمده (أَ لَمْ يَرَوْا أَنَّا جَعَلْنَا اللَّيْلَ لِيَسْكُنُوا فِيهِ).
و بنابراين، آيات مورد بحث، قسمتى درباره توحيد، و بخشى درباره معاد است.
نتيجهاى كه از اين تفسير مىگيريم، اين است كه: اين كوهها كه ما آنها را