خالص» و «كفار و طاغيان بسيار شرور» به اين جهان بازمى‌گردند.
گروه اول مدارجى از كمال را طى مى‌كنند، و گروه دوم كيفرهاى شديدى مى‌بينند.
مرحوم «سيد مرتضى» كه از بزرگان شيعه است، چنين مى‌گويد: «خداوند متعال بعد از ظهور حضرت مهدى عليه السلام گروهى از كسانى كه قبلًا از دنيا رفته‌اند را به اين جهان بازمى‌گرداند، تا در ثواب و افتخارات يارى او و مشاهده حكومت حق بر سراسر جهان، شركت جويند، و نيز گروهى از دشمنان سرسخت را بازمى‌گرداند تا از آنها انتقام گيرد.
سپس مى‌افزايد: دليل بر صحت اين مذهب اين است كه: هيچ عاقلى نمى‌تواند قدرت خدا را بر اين امر انكار كند؛ چرا كه اين مسأله محالى نيست، در حالى كه بعضى از مخالفين ما، چنان اين موضوع را انكار مى‌كنند كه گوئى آن را محال و غير ممكن مى‌شمرند.
بعد اضافه مى‌كند: دليل بر اثبات اين عقيده، اجماع اماميه است؛ زيرا احدى از آنها با اين عقيده مخالفت نكرده است». «١»
البته از كلمات بعضى از قدماى علماى شيعه، و همچنين از سخنان مرحوم طبرسى در مجمع البيان برمى‌آيد كه: اقليت بسيار كوچكى از شيعه، با اين عقيده مخالف بودند، و رجعت را به معنى بازگشت دولت و حكومت اهلبيت عليهم السلام تفسير مى‌كردند، نه بازگشت اشخاص و زنده شدن مردگان، ولى مخالفت آنها طورى است كه به اجماع لطمه‌اى نمى‌زند.
به هر حال، در اينجا بحث‌هاى فراوانى است كه براى خارج نشدن از طرز بحث تفسيرى به صورت فشرده در اينجا مى‌آوريم: