تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٥٧٥
نيز براى اين منظور كمك مىگيرند!
در حالى كه بعضى ديگر از آنها تصريح كردهاند: پيامبر صلى الله عليه و آله بعد از وفاتش داراى يك نوع حيات برزخى است، حياتى برتر از حيات شهدا كه در قرآن به آن تصريح شده است، و حتى گفتهاند: سلام كسانى را كه به او سلام مىدهند مىشنود. «١»
روايات فراوانى در كتب شيعه و اهل سنت، در اين زمينه آمده است كه:
پيامبر صلى الله عليه و آله (و امامان) سخن كسانى را كه بر آنها از دور و نزديك سلام مىدهند مىشنوند، و به آنها پاسخ مىگويند، و حتى اعمال امت را بر آنها عرضه مىدارند. «٢»
در حديثى كه در «صحيح بخارى» در مورد داستان جنگ بدر آمده، چنين مىخوانيم: بعد از شكست كفار و پايان گرفتن جنگ، پيامبر صلى الله عليه و آله با جمعى از يارانش به كنار چاهى آمد كه اجساد كشتگان مشركان را در آن افكنده بودند، آنها را با نامهايشان صدا زده، گفت:
«آيا بهتر نبود شما اطاعت خدا و پيامبرش را مىكرديد؟ ما آنچه را خدا وعده داده بود، يافتيم، آيا شما آنچه را پروردگارتان وعده داده بود يافتيد»؟!
در اينجا «عمر» گفت: اى رسول خدا! تو با اجسادى سخن مىگوئى كه روح ندارند، رسول اللَّه فرمود: وَ الَّذِى نَفْسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ ما أَنْتُمْ بِأَسْمَعَ لِما أَقُولُ مِنْهُمْ: «سوگند به كسى كه جان محمّد در دست او است، شما نسبت به آنچه مىگويم از آنها شنواتر نيستيد». «٣»