كرده بود، باز مقاومت به خرج دادند و تسليم نشدند، در آيه بعد مى‌افزايد:
«پروردگار تو ميان آنها در روز قيامت به حكم خود داورى مى‌كند، و او توانا و دانا است» «إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ بِحُكْمِهِ وَ هُوَ الْعَزِيزُ الْعَلِيمُ».
گرچه در آيه فوق، صريحاً اين معنى ذكر نشده كه: داورى نهائى در روز قيامت است، ولى به قرينه دو آيه ديگر كه درست از اختلافات بنى اسرائيل و داورى خداوند در ميان آنها سخن مى‌گويد، و صريحاً روز قيامت در آن آمده، روشن مى‌شود كه: هدف در آيه مورد بحث، نيز همين است.
در آيه ١٧ سوره «جاثيه» چنين آمده: إِنَّ رَبَّكَ يَقْضِي بَيْنَهُمْ يَوْمَ الْقِيامَةِ فِيما كانُوا فِيهِ يَخْتَلِفُونَ: «پروردگار تو در قيامت در ميان آنها در آنچه اختلاف كردند، داورى مى‌كند».
نظير همين معنى در آيه ٩٣ سوره «يونس» نيز آمده است.
توصيف خداوند به «عزيز» و «عليم» اشاره به دو وصفى است كه در قاضى و داور، لازم است: آگاهى به حدّ كافى، و قدرت براى اجراى حكم، خدا از همه آگاه‌تر است و از همه تواناتر.
***
و از آنجا كه اين سخنان، علاوه بر بيان عظمت قرآن و تهديد بنى اسرائيل، وسيله‌اى براى آرامش و آسودگى خاطر پيامبر صلى الله عليه و آله است در آيه بعد مى‌افزايد:
«بنابراين بر خداوند تكيه كن» «فَتَوَكَّلْ عَلَى اللَّهِ».
توكل بر خدائى كه عزيز است و شكست ناپذير، و به هر چيز عالم و آگاه، توكل بر خدائى كه قرآنى با اين عظمت در اختيار تو گذارده است.
بر او توكل كن و از مخالفت‌هاى آنها نترس «چرا كه تو بر حق آشكار هستى» «إِنَّكَ عَلَى الْحَقِّ الْمُبِينِ».
***