و در مورد پيامبرى كه اوصافش در «تورات» آمده آن را به روشنى بر پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله منطبق مى‌داند؛ چرا كه بر هيچ كس همچون او منطبق نمى‌شود.
به هر حال، يكى از رسالت‌هاى قرآن، مبارزه با اختلافاتى است كه به خاطر آميخته شدن «خرافات» با «حقايق تعليمات انبياء» به وجود آمده، و هر پيامبرى وظيفه دارد: به اختلافات ناشى از تحريف‌ها و آميختن حق و باطل، پايان دهد، و چون چنين كارى از يك فرد درس نخوانده، برخاسته از محيط جهل ممكن نيست، روشن مى‌شود كه از سوى خدا است.
***
و از اين نظر كه مبارزه با هر گونه اختلاف، مايه هدايت و رحمت است در آيه بعد، به صورت يك اصل كلى مى‌فرمايد: «قرآن، هدايت و رحمت است براى مؤمنان» «وَ إِنَّهُ لَهُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلْمُؤْمِنِينَ».
آرى، هدايت و رحمت است از نظر اختلاف‌زدائى، و مبارزه با خرافات.
هدايت و رحمت است از اين نظر كه دليل حقانيتش در عظمت محتوايش نهفته شده است.
هدايت و رحمت است از اين جهت كه هم راه را نشان مى‌دهد و هم طرز پيمودن راه را.
و ذكر «مؤمنين» در اينجا به خصوص، به خاطر همان است كه قبلًا هم گفته‌ايم كه تا مرحله‌اى از ايمان، يعنى آمادگى براى پذيرش حق و تسليم در برابر پروردگار در انسان، نباشد از اين منبع پر فيض الهى بهره نخواهد برد.
***
و از آن جهت كه گروهى از بنى اسرائيل در برابر حقايقى كه قرآن بازگو